Σχεδιασμός σύγχρονων και μινιμαλιστικών κατοικιών

Όσο λιγότερα είναι τα στοιχεία μιας κατοικίας, τόσο υψηλότερες είναι οι απαιτήσεις για το καθένα. Ένα κατώφλι στην ίδια στάθμη με το δάπεδο, μια σκοτία, ένας τοίχος που συναντά την οροφή χωρίς κορνίζα αποτελούν λεπτομέρειες που χρειάζεται να σχεδιαστούν και στη συνέχεια να κατασκευαστούν με συγκεκριμένη ανοχή.

Τις λεπτομέρειες αυτές τις σχεδιάζουμε εκ των προτέρων, αντί να αφήνονται στον αυτοσχεδιασμό του εργοταξίου, επειδή μια μινιμαλιστική κατοικία που αυτοσχεδιάζεται στο εργοτάξιο χάνει γρήγορα τον χαρακτήρα της.

Οι καθαροί χώροι είναι συνήθως αποτέλεσμα έγκαιρου ηλεκτρομηχανολογικού σχεδιασμού και λιγότερο αποτέλεσμα λιτής επίπλωσης. Οι κατακόρυφες οδεύσεις, ο εξοπλισμός, οι διαδρομές των δικτύων και οι επιστροφές χρειάζεται να προβλεφθούν στο κτίριο πριν οριστικοποιηθούν οι οροφές.

Ο συντονισμός τους με την αρχιτεκτονική, καθώς αυτή εξελίσσεται, προλαβαίνει την ψευδοροφή που χαμηλώνει, τον σωλήνα που κλείνεται σε κουτί και τον μηχανολογικό χώρο που προστίθεται εκ των υστέρων. Αυτά είναι τα στοιχεία που αναιρούν έναν ήρεμο εσωτερικό χώρο.

Όταν ένας χώρος έχει λιγότερα στοιχεία, το φως αναλαμβάνει τον ρόλο που αλλού έχει η διακόσμηση. Το μέγεθος των ανοιγμάτων, ο προσανατολισμός, το βάθος της εσοχής και η σκίαση γίνονται αποφάσεις σύνθεσης και παύουν να είναι αμιγώς τεχνικές.

Οι αποφάσεις αυτές κρίνονται καλύτερα σε μια εικόνα παρά σε ένα σχέδιο, γι’ αυτό και η απεικόνιση αποτελεί μέρος της υπηρεσίας σχεδιασμού, ενώ εκπονείται παράλληλα με τα σχέδια.